Inleiding Fileleed

Op de middellange afstanden (5 tot 150 km) is de auto het enige vervoermiddel dat de reiziger op elk tijdstip van de dag, zonder overstappen van A naar B brengt. Enkele bijkomende voordelen zijn de privé-ruimte, eigen muziek, voldoende beenruimte, eigen temperatuur beheersing, geen kauwgom of vieze schoenen op de zittingen en minder mensen in de buurt hebt die stinken, asociaal of agressief gedrag vertonen, bedelen enz..

Op kortere afstanden (minder dan 5 kilometer), mits goed weer, zijn de fiets en de benenwagen vergelijkbare alternatieven die zeker op de korte afstanden heel snel kunnen zijn. Ook hier is het openbaar vervoer geen concurrent voor gezonde mensen. Openbaar vervoer is voor de meeste mensen een "gedwongen keuze": geen parkeerproblemen, geen auto nodig (financieel gunstiger bij beperkt gebruik), geen fiets nodig (in steden vaak vernield of gestolen), jonger dan 18 of vanwege gezondheidsredenen niet in staat auto te rijden. De trein is met name op de lange afstanden (vanaf 150 km) een werkelijke concurrent van de auto vanwege de rust niet zelf achter het stuur te hoeven zitten en je dus geen rustpauzes voor de chauffeur hoeft in te lassen.

Essentieel is te realiseren dat het openbaar vervoer een heel belangrijke rol speelt om iedereen in dit land te kunnen laten deelnemen aan het sociale leven. Het nut van openbaar vervoer staat voor mij geenszins ter discussie en zal dat ook niet worden. Wel zouden met de leveranciers duidelijke prestatie afspraken worden gemaakt over frequentie, betrouwbaarheid, comfort en veiligheid. Wat betreft het laatste twee punten moet de overheid de vervoerder meer mogelijkheden geven om agressief en "gratis gebruik" van het openbaar vervoer te ontmoedigen. Zo is de wettelijk vastgelegde vervoersverplichting verouderd en leidt tot een ondermijning van de kwaliteit en de motivatie van het rijdend personeel. Gemotiveerd rijdend personeel is essentieel in de veiligheids- en kwaliteitservaring van de reiziger.